Vlaamse Scriptieprijs

Een eindwerk schrijven is de nachtmerrie van iedere student, en een paar maanden later ook van iedere docent. Hoe begin je aan zo'n huzarenstuk? Menig student is er al aan ten onder gegaan en daardoor koud en eenzaam in de goot beland. Maar dat is nu verleden tijd dankzij de scriptiegids van Leen Pollefliet!

"Een eindwerk schrijven: do’s en don’ts’" is een unieke en praktische schrijfgids voor iedereen die een groot verslag, masterproef, bachelorproef, onderzoeksrapport of afstudeerwerk moet schrijven. Het is een kant-en-klare handleiding die een antwoord biedt op veelgestelde vragen over literatuurlijsten, voorwoorden, taalgebruik en nog veel meer.

Inleiding of woord vooraf?

Waarom de scriptiegids?

Ik geef nu al twintig jaar les aan Hogeschool Gent Toegepaste Ingenieurswetenschappen. Elk jaar opnieuw kom ik in contact met bijna-afgestudeerden die worstelen met hun eindwerk en met dezelfde problemen te kampen hebben. Studenten worden inhoudelijk en technisch meestal uitgebreid begeleid, maar wanneer ze effectief iets op papier moeten zetten, hebben ze geen idee hoe ze daar moeten aan beginnen. Al te vaak zie je eindwerken die inhoudelijk sterk zijn, maar een flauwe eerste - en bepalende - indruk geven omdat ze vormelijk niet helemaal snor zitten. De ene schrijft een 'inleiding' van tien pagina's, de ander een 'woord vooraf' van een halve pagina. Bronvermelding gebeurt lukraak en de schrijfstijl is te informeel of te ambtelijk. Kortom: studenten hebben duidelijk geen houvast.

Knettergek word je ervan !?!

Tot nu dan. Wat kan je daaraan doen?

Wel, niet iedere student is een geboren schrijver. Maar toch is het niet alleen de inhoud die telt. Daarom kwam ik op het idee om een handleiding te schrijven. Ik ging aan promotoren vragen welke fouten steeds terugkomen en op basis daarvan schreef ik in 1998 een handleiding. Die groeide elk jaar en dit boek is het eindproduct van al dat werk.

Is iedereen dan nu in staat om het perfecte eindwerk af te leveren dankzij jouw boek?

Het blijft een moeilijke opdracht die zeker niet voor iedereen evident is. De ene schudt teksten uit z'n mouw alsof het niets is, de ander gooit z'n computer door het raam na vijf uur naar een wit scherm gestaard te hebben. Maar toch kan je schrijven leren. Als je bijvoorbeeld al je gedachten en ideeën goed gestructureerd in een schema plaatst en dat schema blijft volgen, ben je al goed op weg. Ik leer mijn studenten ook om gewoon te beginnen met schrijven, de gemakkelijkste stukjes eerst. Zo oefen je en krijg je zelfvertrouwen.

Van Gent tot Suriname

Het boek is erg uitgebreid. Is het alleen voor jouw studenten bedoeld of wil je het uitgebreid verspreiden van Gent tot Suriname?

Wel, mijn handleiding van tien jaar geleden was alleen voor mijn studenten bestemd, maar ik kreeg vaak vragen van andere hogeschool- en universiteitsstudenten. Studenten gaven die handleiding blijkbaar door omdat overal een beetje hetzelfde probleem heerst. Dat is in de eerste plaats heel vleiend, maar het gaf ook meteen het grotere probleem aan. Ik ben ervan overtuigd dat alle studenten die een zakelijk, wetenschappelijk, technisch verslag of eindwerk willen schrijven, dit boek kunnen gebruiken. Het is erg veelzijdig en belicht alle aspecten, van auteursrechten tot taalgebruik. Ik heb tot nu toe nog geen gelijksoortig Nederlandstalig handboek gezien dat zo volledig is. En de schitterende tekeningen van Herr Seele maken het natuurlijk helemaal af.

Hoe ben je bij Herr Seele terechtgekomen?

Herr Seele is mijn overbuur. Hij was meteen zeer enthousiast en is dan een paar keer langsgeweest. Al gauw vloeiden de tekeningen uit z'n penseel. Hij heeft trouwens veel meer gedaan dan de tekeningen alleen. Hij heeft mee de opmaak, kleurtjes en plaatsing van de tekeningen bepaald. Hij heeft er echt een professionele voeling voor.

In de inleiding schrijft Eva Brems, docente aan de Universiteit Gent en voorzitter van Amnesty International, dat studenten begeleiden een van de moeilijkste aspecten van haar job is. Misschien komt jouw boek ook voor docenten als geroepen?

Dat hoop ik althans wel, ja. Het is inderdaad niet altijd even vanzelfsprekend om studenten duidelijk te maken hoe ze een goede scriptie moeten schrijven. Er komt immers zoveel bij kijken. En het is zoals Eva Brems zegt: “Het is niet omdat je zelf goed onderzoeksrapporten en artikels kan schrijven, dat je ook in staat bent om studenten diets te maken hoe zij dat moeten doen.” Het zou optimaal zijn als docenten dit handboek samen met hun studenten zouden doornemen.